ENGELAND, 1935
EINDE
ARABELLA'S UITDAGINGEN DOOR BRIONY TALLIS
Ik heb mijn toneelstuk af. - Goed gedaan.
Heb je mammie gezien? - Ze zal wel in de tekenkamer zijn.
Ik hoop dat u ons niet in de weg loopt vandaag, Miss Briony.
We moeten een diner voor tien personen bereiden.
Ik hoor dat je een toneelstuk opvoert. - Wie heeft dat gezegd?
De tamtam.
Kom je kijken? - Ik weet niet of dat...
Mag ik het lezen?
Je maakte altijd prachtige gebonden versies van je verhalen.
Ik heb ze allemaal bewaard. - Ik wil toch dat je komt.
Laat eens zien. - Ik moet nu gaan.
Mammie, ik heb je nodig.
Ongelooflijk. Het is ongelooflijk, schat. Je eerste toneelstuk.
Vind je? Denk je dat Leon het mooi vindt?
Natuurlijk.
Arabella's Uitdag¡ngen, door Briony Tallis.
Cee.
Hoe zou het zijn om iemand anders te zijn?
Koeler, mag ik hopen.
Ik maak me zorgen over het toneelstuk. - Het is vast een meesterwerk.
Maar we kunnen alleen vanmiddag oefenen. Wat als de tweeling niet kan acteren?
Wees aardig tegen ze. Hoe zou jij je voelen als je moeder...
...ervandoor was gegaan met Mr Hoe-heet-hij van de radio?
Misschien had ik een verhaal voor Leon moeten schrijven.
In een verhaal is het woord "kasteel" genoeg om je...
...torens en bossen en een dorpje voor te stellen, maar...
Bij een toneelstuk hangt het van anderen af.
Waarom praat je niet meer met Robbie?
Dat doe ik wel. We begeven ons alleen in andere kringen.
Moeten we een toneelstuk opvoeren? - Waarom moet dat?
Om mijn broer Leons bezoek te vieren. - Ik haat toneel.
Ik ook. - Hoe kun je toneel haten?
Het is alleen maar pochen. - Je doet mee of je krijgt een klap.
En ik zeg het tegen de ouders. - Je mag ons niet slaan.
We zijn gasten hier. En hoe moesten we ons gedragen?
Nou, Pierrot? - Onderdanig.
Jackson? - Onderdanig.
Onderdanig, precies.
Briony, waar gaat het toneelstuk over?
Het gaat over hoe de liefde aardig is, maar je moet je verstand erbij houden.
Jij zult wel Arabella spelen. - Niet noodzakelijkerwijze.
Mag ik haar dan spelen? - Lola speelde in het toneelstuk op school.
Zeg ja. Het zou mijn eerste pleziertje in maanden zijn.
Oké, goed dan.
We moeten maar beginnen met het te lezen.
Als jij Arabella bent, dan ben ik de regisseur, dank je.
Sorry.
Ik ga de proloog doen.
"Proloog.
"Dit is het verhaal van de spontane Arabella...
"... die ervandoor ging met een vreemde vent.
"Het deed haar ouders verdriet om hun oudste het huis te zien verlaten voor Eastbourne."
Ja?
Niets. Ik kom alleen even kijken. - Het oefenen is besloten.
Je kunt het stuk vanavond zien.
Dan moet ik maar aan het werk. - Sorry, Danny.
Kunnen we gaan zwemmen? - Ja.
Daar hebben we geen tijd voor. - Het mag vast wel van cecilia.
Een half uurtje pauze zal iedereen goed doen.
Cecilia? Cecilia!
Mogen we zwemmen, cecilia?
Ik zie niet in waarom niet. Ga niet te diep.
Kun je er één voor mij draaien?
Prachtige dag. - Het zal wel. Te heet voor mij.
Is je boek leuk? - Niet echt.
Het wordt beter.
Geef mij maar Fielding.
Veel meer passie.
Leon komt vandaag, wist je dat? - Ik heb zoiets gehoord.
Hij neemt een vriend mee. Paul Marshall, de chocolademiljonair.
Zijn die bloemen voor hem? - Waarom niet?
Volgens Leon is hij erg charmant.
Vader heeft gisteren gebeld. Hij zegt dat je dokter wilt worden.
Ik denk erover na, ja. - Nog eens zes jaar studeren.
Hoe word je anders dokter? - Je zou een beurs kunnen krijgen, toch?
Ik wil niet lesgeven.
Ik heb beloofd dat ik je vader zou terugbetalen.
Dat bedoelde ik helemaal niet.
Laat me je helpen. - Niet nodig, bedankt.
Neem de bloemen. - Het gaat wel.
Idioot.
Weet je dat dat waarschijnlijk ons duurste bezit is?
Niet meer.
Voorzichtig
Het spijt...
Hallo, Robbie.
Moedig hem niet aan.
Cee?
Moeder?
Waar is iedereen, Danny? - Ik weet het niet, sir.
Ik lust wel een drankje.
Wil jij er ook één? - Graag.
Whisky? - Alsjeblieft.
Daar is ze.
Ik heb je gemist. Ik werd gek hier.
Dit is mijn zus, cecilia. Paul Marshall. - Ik heb veel over je gehoord.
Ik ook over jou. - Waar laten we hem?
In de blauwe kamer. Moeder rust, ze heeft last van haar migraine.
Niet verwonderlijk, met deze hitte.
Het is de grote kamer naast de kinderkamer.
Is vader in de stad? - Kennelijk. Iets belangrijks op het ministerie.
Dus het toneelstuk gaat niet door? - Nee.
Waarom niet? - Dat moet je niet aan mij vragen.
Ik vind het niet leuk hier.
Er is altijd een probleem met een nieuw merk.
Nieuwe marketing, nieuwe verpakking, omvormen.
Zelfs een andere smaak soms, of andere technologie.
Onze grootste uitdaging is het wel of niet lanceren van de Amo reep.
De Amo, de munitie. Snap je? Geef de Munitie door?
Mijn bron bij het ministerie is betrouwbaar, en hij zegt...
...dat we hem waarschijnlijk bij het standaardrantsoen mogen doen.
Dan moet ik minstens drie extra fabrieken openen.
Meer als ze de dienstplicht instellen, wat gebeurt als Herr Hitler niet inbindt.
En de kans daarop is net zo groot als dat hij aandelen Marks en Spencer koopt.
Dit is niet echt lekker. - Ik maak een cocktail met ijs...
...rum en gesmolten pure chocolade. Om je vingers bij af te likken.
Raad eens wie we tegenkwamen? - Robbie.
Ik heb gevraagd of hij vanavond komt. - Leon, dat had je niet moeten doen.
Robbie, de zoon van de conciërge, wiens vader 20 jaar geleden verdween...
...krijgt een beurs voor de lokale school, pa zorgt dat hij op cambridge komt...
...zit daar tegelijk met Cee en ze zegt drie jaar niks tegen hem.
Liet hem eens niet in de buurt van haar kliek komen.
Heeft iemand een sigaret?
Ik weet niet wat hij tegenwoordig doet, met dat tuinieren.
Hij probeert een medische graad te halen.
En vader heeft daarmee ingestemd?
Je moet echt vragen of hij niet wil komen.
Waarom? Is er iets gebeurd tussen jullie?
Alsjeblieft zeg.
Wanneer mogen we naar huis? - Snel.
We kunnen niet naar huis. Het is een scheiding.
Hoe durf je? - Het is waar.
Gebruik dat woord nooit meer, begrepen?
Wat moeten we nu doen? - Dat vraag ik mezelf ook altijd af.
Ik heet Paul Marshall. Jullie moeten de neefjes en nichtjes uit het noorden zijn.
Hoe heten jullie? - Pierrot.
Jackson. - Prachtige namen.
Kent u onze ouders? - Ik heb over ze gelezen in de krant.
Wat heb je over ze gelezen? - De gebruikelijke onzin.
Ik heb liever niet dat je daarover praat waar de kinderen bij zijn.
Jullie ouders zijn prima mensen en ze houden van jullie en denken aan jullie.
Leuke broek.
Gekocht bij Liberty's toen we naar het theater gingen.
Welk stuk? - Hamlet.
O, ja. "To be or not to be."
Leuke schoenen.
Duckers in Turl Street. Ze maken iets van hout in de vorm van je voet.
Bewaren hem voor altijd.
Ik heb honger. Wanneer is het diner?
Ik kan je helpen, als je raadt wat ik doe.
Je hebt een chocoladefabriek. - Dat weet iedereen.
Dan was het niet echt raden, hè?
Iedere soldaat in het Britse leger krijgt er zo een.
Met suikerlaag, dus hij smelt niet.
Waarom krijgen ze gratis snoepjes? - Omdat ze voor hun land vechten.
Volgens papa komt er geen oorlog. - Je vader heeft het mis.
We noemen hem de Amo. - Amo, amas, amat.
Heel knap.
Saai hoe alles eindigt op "o." "Polo" en "Aero".
En "Oxo" en "Brillo". - Klinkt alsof je hem niet wil.
Dan moet ik hem maar aan je zus geven.
Bijt erin.
Je moet erin bijten.
De prinses zag zijn meedogenloze wreedheid.
Maar dat maakte het n¡et makkelijker om haar liefde voor Sir Romulus te vergeten.
Ze wist instinctief dat de roodharige niet te vertrouwen was.
Terwijl zijn jonge bediende keer op keer naar de bodem van het meer dook...
... op zoek naar de betoverde beker, speelde Sir Romulus met zijn weelderige snor.
Sir Romulus reed met z¡jn twee metgezellen naar het noorden, richting...
... de schitterende zee.
Zo heldhaftig in gebaar was hij, met zo'n geweldige welbespraaktheid...
... dat niemand het kwaad in het hart van Sir Romulus Turnbull kon vermoeden.
Hij was de gevaarlijkste man ter wereld.
"Lieve Cecilia, ik schrijf je om mij te verontschuldigen voor mijn domme... "
"... en ondoordachte gedrag."
"Vergeef me als ik vreemd overkom, maar... "
In mijn dromen...
...kus ik je kut...
...je zoete, natte kut.
Lieve Cecilia, ik vergeef je als je me gek vindt...
... zoals ik me vanmiddag gedroeg.
Ik word licht in het hoofd met jou in de buurt, Cee...
... en dat ligt niet aan de hitte.
"Kun je me vergeven? "
"Robbie."
Je gaat ervandoor?
Ja, Leon heeft me voor het diner uitgenodigd.
Dus daarom poets ik al de hele middag zilverwerk.
Ik zal aan je denken als ik mezelf zie in de lepel.
Je lijkt absoluut niet op je vader. In geen enkel opzicht.
Dat is omdat ik van jou ben. Ik ben laat thuis.
Je overhemden hangen boven.
Jongen.
Niets.
Briony. Ben jij het?
Gaat het?
Wil je me een plezier doen?
Kun je deze aan cee geven? Ik...
Een beetje mal om hem zelf te geven. - Goed.
KUT
Je zou hem een goede vangst kunnen noemen.
Hij vindt zichzelf heel wat.
Wat raar is, met schaamhaar dat uit zijn oren groeit.
Je krijgt vast veel luidruchtige, domme zonen van hem.
Hij is niet zo slecht. - Dat zeg je van iedereen.
Rummy, mijn kleine zusje.
Ik heb een toneelstuk voor je geschreven, Leon. Ik wilde het opvoeren.
Arabella's Uitdag¡ngen. - Er is nog tijd.
Het hoeft niet vanavond. - Nee, het is onmogelijk.
Luister. Ik ben goed in stemmen, jij nog beter, dus we lezen het na het eten.
Briony, heb je deze brief gelezen? - Dat is een geweldig idee.
Kijk eens aan. Mijn choc-tail. Ik sta erop dat je hem probeert.
Was er geen envelop?
Mag ik binnenkomen?
Dit was een vreselijke avond.
De tweeling heeft me gemarteld. Kijk. - Wat vreselijk.
Prikkeldraad.
Dat klopt.
Ze willen naar huis. Ze denken dat ik ze hier hou.
Mag ik je iets vreselijks vertellen?
Ja, alsjeblieft.
Wat is het ergste woord dat je kent?
Hij is een seksmaniak. - Precies.
Wat gaat Cecilia doen? - Geen idee.
Je moet de politie bellen. - Denk je?
Hij zei dat hij er de hele dag aan dacht.
Je hoeft ze alleen maar de brief te laten zien.
Je vertelt het aan niemand, beloofd? - Ik beloof het.
Goed. Wie weet wat hij doet als hij erachter komt.
Je hebt gelijk.
Fatsoeneer je gezicht. Ik moet me nog omkleden.
Bedankt, Briony. Je bent een rots in de branding.
Het was een vergissing. - Briony heeft het gelezen.
Het spijt me zo. Het was de verkeerde versie.
Het was niet bedoeld om te lezen.
Wat stond er in de versie die ik wel had moeten lezen?
Ik weet het niet. Meer formeel. Minder...
Anatomisch? - Ja.
Het duurt al een paar weken en vanmorgen bij de fontein...
Ik heb nog nooit zoiets gedaan.
En ik was zo boos op je, en op mezelf.
Ik dacht dat ik blij zou zijn als je medicijnen zou gaan studeren.
Ik begrijp niet hoe ik mezelf zo heb kunnen negeren.
Zo stom.
Je begrijpt waar ik het over heb, toch?
Je wist het eerder dan ik.
Waarom huil je?
Weet je dat niet?
Ja, ik weet het precies.
Ik hou van je.
Ik hou van jou.
Er is iemand binnengekomen.
De mensen aten op straat.
Volgens mijn ouders maakt warm weer de zeden los.
Hoogzomer mochten mijn zus en ik nooit het huis uit.
Ze dachten dat de dorpelingen nodeloos zouden worden geprovoceerd.
Wat vind jij, Cee? Gedraag je je slechter door het warme weer?
Mijn hemel, je bloost. - Het is gewoon warm binnen.
Lola, haal die lippenstift eraf. Je bent veel te jong.
En jij, Briony? Welke zonden heb jij vandaag begaan?
Ik heb niks verkeerd gedaan. - Heb je de tweeling gezien?
Ze zagen er niet zo blij uit, arme kereltjes.
Jij weet er niets van. - Briony. Ik weet niet wat jij hebt.
Je bent nog nooit zo onbeleefd geweest. - Het zijn geen arme kereltjes.
Kijk wat ze met Lola hebben gedaan. - Waar heb je het over?
Jackson en Pierrot hebben haar arm bezeerd. Prikkeldraad.
Ik ben bang dat ze gelijk heeft. Ik moet ze uit elkaar halen. Vandaar die oorlogswond.
Heeft de tweeling dat gedaan, Lola?
Het was nogal een worsteling, vrees ik. Maar niets ernstigs toch, Lola?
Wil je die jongens gaan zoeken, Briony?
Zeg ze dat het diner klaar is, en waar zijn hun manieren?
Waarom moet ik gaan? - Je doet wat je gezegd wordt...
...of je gaat naar je kamer.
Het is een brief. - Geef hier.
Ze zijn weggelopen. - Wie?
De tweeling.
"We lopen weg omdat Lola zo vreselijk is en we willen naar huis."
"En er was ook geen toneelstuk." - Geen zorgen.
We laten ze zoeken. Ze kunnen niet ver zijn.
Cee, jij komt met mij mee.
Jongens!
Lola? Gaat het?
Het spijt me. Ik heb niet... Het spijt me.
Wie was het?
Ik heb hem gezien.
Hij was het, nietwaar? - Ja, hij was het.
Lola, wie was het?
Het was Robbie, toch? Robbie?
Heb je hem gezien? - Zoals je zei, een seksmaniak.
En je weet nog niet wat er voor het diner is gebeurd.
Ik betrapte hem toen hij mijn zus aanviel. Als ik niet was binnengekomen...
Heb je hem echt gezien? - Natuurlijk. Klip en klaar.
Hij duwde me tegen de grond. En hij deed zijn handen over mijn ogen.
Ik kon niet... Ik heb niet echt... - Luister.
Ik ken hem mijn hele leven en ik heb hem gezien.
Ik kan het niet met zekerheid zeggen.
Ik wel, en dat zal ik doen ook.
Bel de politie. En ook een dokter.
Het is goed, schat. - Is Robbie al terug?
Ik heb hem niet gezien.
Ik weet wie het was.
Dus je hebt hem gezien? - Ja, ik heb hem gezien.
Zoals je mij nu ziet? - Ik weet dat hij het was.
Je weet dat hij het was, of heb je hem gezien?
Ja, ik heb hem gezien. - Met je eigen ogen?
Ja. Ik heb hem met mijn eigen ogen gezien.
Goed gedaan, schat.
Mijn broer en ik hebben ze gevonden bij het meer.
Je hebt niemand anders gezien?
Ik zou niet alles geloven wat Briony zegt. Ze heeft nogal wat fantasie.
Toen ze gingen zoeken, ging ik naar mijn vaders kamer.
Echt waar. - Waarom?
Om hem alles te vertellen.
Ik weet dat ik hem niet had moeten openen. - Nee, dat klopt.
Maar je hebt nu in ieder geval het juiste gedaan.
Sir, er komt iemand aan.
Bedtijd voor jou. - Maar...
Nu.
Leugenaars. Stelletje leugenaars.
NOORD-FRANKRIJK VIER JAAR LATER
Ik zeg tegen hem, "Je kunt duimen gaan draaien... "
"... wachten tot je kop eraf geschoten wordt."
"Ik ben ervandoor."
Bonsoir, mons¡eur. Bonsoir? - Laat mij maar.
Wat is zijn verhaal?
Hij zegt dat hij iets voor ons heeft.
Wacht. We hebben eten voor jullie.
Brood, suiker.
En wijn.
Wat doen jullie hier?
Toen de aftocht begon, werden we aangevallen door tanks...
...en ik werd gescheiden van mijn unit.
Dus het is waar, de Engelsen trekken terug.
We zijn weg voor de dageraad.
We hebben al die jaren gevochten, zoveel doden...
...en nu zijn de Duitsers weer in Frankrijk.
We komen terug.
We gooien ze eruit.
Dat beloof ik jullie.
Veel geluk.
Kom op.
Hoe kan iemand van de betere stand toch als soldaat eindigen?
Je kunt geen officier worden als je uit de bak komt.
Je maakt een geintje. - Nee, dat doe ik niet.
Ik kreeg een keuze. De gevangenis of het leger.
En trouwens, ik ben niet van de betere stand.
ZES MAANDEN EERDER
Sorry dat ik zo laat ben. Ik was de weg kwijt.
Hallo. - Hallo.
Zullen we gaan zitten? - Ja, natuurlijk.
Sorry, ik kan me niet herinneren... - Twee. Dank je.
Waar woon je?
Kleine flat in Balham. Het is vreselijk.
De hospita is onbeschoft en nieuwsgierig. - Je ziet er hetzelfde uit.
Afgezien van het uniform, natuurlijk. - Het spijt me. Ik moet terug...
...naar het ziekenhuis over een half uur. - Mijn god, dat...
Sorry. - Nee.
Heb je contact gehad met je familie?
Nee, ik heb je gezegd dat ik dat niet zou doen.
Leon stond bij het ziekenhuis vorige week, ik ben zo langs hem gelopen.
Cee, je bent me niets verschuldigd.
Robbie, heb je mijn brieven niet gelezen?
Als ik je elke dag had mogen bezoeken, dan was ik er elke dag geweest.
Als alles wat we hebben maar een paar ogenblikken is...
...in een bibliotheek 3 1/2 jaar geleden, dan weet ik niet...
Ik weet niet of... - Robbie, kijk me aan.
Kijk me aan.
Kom terug.
Kom bij me terug.
Mijn liefste Cecilia.
Cecilia.
Een vriend van me heeft een huisje aan de kust.
We kunnen het lenen als je verlof hebt. Witte luiken met blauwe kozijnen.
Ik hoop dat die bus nooit komt.
Iets om aan te denken als je weg bent.
Ik hou van je.
Iemand krijgt ervan langs.
Lieveling. Briony heeft mijn adres achterhaald en een brief gestuurd.
De eerste verrass¡ng was dat ze niet naar Cambridge is gegaan.
Ze volgt de verpleegstersopleiding in mijn oude ziekenhuis.
Ik denk als een soort boetedoening.
Ze zegt dat ze begint te begrijpen wat ze heeft gedaan en wat het betekende.
Ze wil met me komen praten.
Ik hou van je. Ik wacht op je. Kom terug.
Kom bij me terug.
Kom terug. Kom bij me terug.
Waar gaan we naartoe?
Ik haat die laarzen.
Ik haat ze nog meer dan alle Duitsers bij elkaar.
Dat wordt lastig, terug naar Engeland op je sokken.
Kom, maatje, kleed je aan.
Als ik erin zou vallen, zou je me redden? - Natuurlijk.
Dank je.
Dank je. Dank je.
Dat was ongelooflijk stom.
Ik wilde dat je me redde. - Besef je dat je had kunnen verdrinken?
Je hebt me gered. - Dom kind.
We hadden allebei dood kunnen gaan. Moet dit een grap voorstellen?
Ik wil je bedanken voor het redden van mijn leven.
Ik zal je eeuwig dankbaar zijn.
Het verhaal kan verdergaan.
Ons verhaal kan verdergaan. Ik ga gewoon verder.
Mof, kom met ons vechten in South End.
Of nog beter, Trafalgar Square. Niemand spreekt hier de taal.
Je kunt niet zeggen, "Mag ik het brood," of "Waar is mijn handgranaat? "
Ze halen hun schouders op. Omdat ze ons ook haten.
We vechten in Frankrijk en de Fransen haten ons.
Maak mij minister van Buitenlandse Zaken en ik heb het zo opgelost.
We hebben India en Afrika, toch?
Die moffen krijgen Frankrijk en België en wat ze maar willen.
Wie is er ooit in Polen geweest? Het gaat om ruimte, rijk.
Ze willen een groter rijk, geef ze die troep hier, wij houden de onze...
...en alles is in kannen en kruiken.
Denk daar maar eens over na.
Mijn liefste Cecilia. Het verhaal kan verdergaan.
Het verhaal dat ik bedacht had tijdens die avondwandeling.
Ik kan weer de man worden die Surrey Park overstak...
... in mijn beste pak, dronken van de beloftes van het leven.
De man die, verlicht door passie, jou beminde in de bibliotheek.
Het verhaal kan verdergaan.
Ik kom terug...
... ik vind je, ik bemin je...
... ik trouw met je. En ik leef zonder schaamte.
Je kunt de zee ruiken.
Krijg nou wat.
Het lijkt wel iets uit de Bijbel.
We komen net aan, sir. Wat wordt er van ons verwacht?
Niets. Gewoon wachten. - Waar zijn de schepen?
Er waren er gisteren een paar. Kapotgeschoten door de Luftwaffe.
3000 man dood toen ze de Lancastria de grond in boorden.
De legerleiding ontzegt ons luchtsteun, in al haar wijsheid.
Een schande, een verdomde ramp.
Het zit zo, men verwacht mij terug.
Er zijn hier 300.000 man, soldaat. Wacht op je beurt.
Wees blij dat je niet gewond bent. Ik moet de gewonden achterlaten.
Laat maar. Vertrouw nooit een marineman op het droge.
Dat is niet goed.
Kunnen jullie me horen, jongens?
Ik kom naar huis.
Ik moet iets drinken.
Inderdaad. Je bent lijkbleek.
Hij is helemaal bleek, zie je dat?
Daar. Kom op.
Ik kom thuis.
Wacht, baas.
Wacht hier.
Waarom ga je niet even zitten?
Het is zo warm hier.
Doe je laarzen uit.
Ik moet terug. Ik heb het haar beloofd.
Om alles goed te maken.
En ze houdt van me. Ze wacht op me.
Wacht, wacht.
Wat heb je met je laarzen gedaan?
Weet je zeker dat je je goed voelt? - Als nooit tevoren.
Ik vraag me af of het strand de beste plek is om te eten.
Ik weet het niet zeker, ik herken het niet. - Geen idee.
Dit is wel goed, hier beneden. - Nee.
Nee, het is verderop. - Wat is daar?
Een oud huisje. Witte luiken en blauwe kozijnen.
Dat klopt, daar gaan we naartoe.
Het is dichtbij. - We zijn er. Dit is het.
We zijn er, baas. Hier beneden.
Goed zo. Het is goed.
Hoofd omlaag, zo ja.
Stop jezelf goed in. Hou jezelf warm.
Neem hier wat van. Wel stil, anders willen zij ook.
Probeer wat te slapen.
Ik vind je.
Ik bemin je.
Ik trouw met je.
En ik leef zonder schaamte.
Ik hou van je. Kom terug. Kom bij me terug.
Beetje te veel lawaai, baas. - Wat?
Lawaai? - Je blijft maar schreeuwen.
Sommige jongens raken geïrriteerd. - Wat?
Je ziet er slecht uit. - Ik heb besloten nog even te blijven.
Ik heb met iemand afgesproken, en ik laat haar altijd wachten.
Luister naar me, baas.
Ik was even pissen. Wat denk je dat ik heb gezien?
Ze zijn zich aan het organiseren op het strand.
De boten zijn terug, en iemand van de Buffs haalt ons om zeven uur op.
We gaan terug naar huis.
Slaap nog wat, en niet meer schreeuwen.
Goed? - Ik zeg niets.
Maak me voor zeven uur wakker, goed?
Je hoort niets meer van me. Beloofd.
LONDEN DRIE WEKEN EERDER
Nachtkastjes op een rij en naar het bed gekeerd.
Gisteren stonden er drie verkeerd. De schuldigen weten wel welke.
Wie moest gisteren de dekens opruimen?
Ik, Zuster. - En je kunt ons vast niet vertellen...
...wat je verkeerd hebt gedaan? De labels worden naar binnen gevouwen, toch?
Doe maar opnieuw. Zuster Tallis, naar mijn kantoor. De rest kan gaan.
Is dit werk belangrijk voor je, Tallis? - Erg belangrijk.
Gisteren moest je naar de operatieafdeling.
Toen je patiënt wakker werd, vroeg hij meteen naar Briony. Wie is Briony?
Ik, Zuster. - Er is geen Briony.
Jij bent Tallis. Zuster Tallis. Heb je dat begrepen?
Ja, Zuster.
Er is geen Briony.
Dit is de BBC Home Service. Dit is het nieuws.
De BEF vechten, met hun Franse geallieerden, een wanhopig gevecht...
... in de noordelijke zone van het Westfront.
De geallieerde troepen zijn nog georganiseerd en het moreel is hoog.
De RAF blijft alle mogelijke steun geven...
... aan de troepen in Frankrijk en België. Sporen, wegen...
... bruggen en de vijand worden voortdurend aangevallen...
Dank je. Ik heb nooit met links kunnen knippen.
Mammie deed het altijd voor me.
Zo, klaar.
Verdomme.
Trusten, Ponty.
Welterusten, Tallis.
Geen paniek. Ik ben het maar.
Fiona, ik schrik me rot.
Dus hier zit je als de lichten uitgaan.
Ik dacht dat je een wilde romance had.
Vries je niet dood hier?
Ik hou van Londen.
Denk je dat dit allemaal wordt platgebombardeerd en verdwijnt?
Nee.
Ik weet het niet.
Schrijf je over Zuster Drummond?
Schrijf je over mij? - Soms.
Mag ik het zien? - Liever niet. Het is privé.
Het heeft geen zin om iets te schrijven als je het niet laat lezen.
Het is nog niet klaar. - Waar gaat het over?
Het is gecompliceerd.
Het gaat over...
Het gaat over een jong en dom meisje, die iets ziet vanuit...
...haar slaapkamerraam. Iets wat ze niet begrijpt, al denkt ze van wel.
Ik maak het waarschijnlijk nooit af.
Jij bent zo mysterieus, Tallis.
Ik ben nooit mysterieus geweest.
Weet je wat ik vanavond heb besloten? - Wat?
Ik zou nooit kunnen trouwen met iemand die niet bij de marine zat.
Hier is het. Cecilia Tallis.
Dit is haar adres, denk ik.
Dank u.
Lieve Cecilia. Gooi deze brief alsjeblieft niet ongelezen weg.
Zoals je aan het briefpapier kunt zien zit ik op St. Thomas...
... voor mijn verpleegstersopleiding.
Ik heb besloten niet naar Cambridge te gaan.
Ik wilde mezelf nuttig maken. Iets praktisch doen.
Volgens de krant trekt het leger zich strategisch terug.
Ja, dat heb ik gelezen.
Dat is een eufemisme voor de aftocht.
Hoe hard ik ook werk, hoeveel uren ik ook maak...
... ik ontkom niet aan wat ik heb gedaan...
... en wat het betekende...
... wat ik me pas nu volledig begin te beseffen.
Cee, schrijf me alsjeblieft dat we elkaar kunnen ontmoeten.
Je zus, Briony.
En, is het zo? - Is wat zo?
Dat je een geheime verloofde in Frankrijk hebt. Dat denkt iedereen.
Natuurlijk niet. - Stel je voor, niet weten of hij terugkomt.
Ik heb nog nooit van iemand gehouden.
Nooit? Zelfs geen kalverliefde?
Wel een kalverliefde, toen ik 10 of 11 was.
Ik sprong in een rivier om te zien of hij me zou redden.
Nu plaag je me. - Nee. En hij heeft me gered.
Maar zodra ik hem vertelde dat ik verliefd was, was het gevoel weg.
Er is iets gebeurd.
Naar buiten, snel.
Pardon.
Zuster Tallis, jij spreekt een beetje Frans, toch?
Schoolfrans, Zuster.
Er ligt een soldaat op Bed 13. Ga even bij hem zitten en hou zijn hand vast.
Vooruit.
Daar ben je eindelijk.
De hoofdzuster heeft me gestuurd voor een praatje.
Ik herinner me je zus. Ze was altijd zo aardig.
Wat doet ze tegenwoordig?
Ze is ook verpleegster.
Is ze nog getrouwd met die man waar ze zoveel van hield?
Ik ben zijn naam kwijt.
Robbie?
Binnenkort, hoop ik.
Robbie. Ja, dat klopt.
En jij?
Hoe heet jij?
Luc.
Luc Cornet.
En jij?
Tallis.
Dat is mooi.
Ik herinner me je weer.
Het Engelse meisje.
Herinner je je eerste bezoek aan Millau?
Ik werkte bij de ovens met mijn vader.
Ik hoorde je accent.
Wil je me een plezier doen, Tallis?
Dit verband zit zo strak.
Kun je het wat losser maken?
Natuurlijk.
Herinner je je mijn jongere zus, Anne?
Ze speelt nog steeds dat stuk van Debussy.
Weet je nog?
Ze kijkt zo serieus als ze speelt.
En onze croissants, hoe vond je die?
De lekkerste van Millau.
Zit hem in de kwaliteit van de boter.
Kwam je daarom iedere dag?
Want, weet je...
...mijn moeder is erg op je gesteld.
Volgens haar zouden we in de zomer moeten trouwen.
Echt? - Ja.
Ik hoop dat het zo beter zit.
Hou je van me?
Ja.
Kun je nog even blijven?
Ik ben bang.
Ik heet Briony.
Sta op, Zuster Tallis.
Ga dat bloed van je gezicht wassen.
De marine verdient onze eeuwige dank. Het leger is onverslagen.
Moed heeft ze onoverwonnen gehouden, hun moreel ongebogen.
Dit is het verhaal van Duinkerken.
Een naam die voor altijd in de annalen van de oorlogsvoering staat gegrift.
AAN HET BINNENLANDS FRONT
Gedurende een lange rondreis...
... zien we hier koningin Elizabeth die een chocoladefabriek in Noord-Engeland bezoekt.
Snoepmagnaat en vriend van het Britse leger...
... Mr Paul Marshall leidde de koningin rond in de Army Amo fabriek...
... met zijn toekomstige bruid, Miss Lola Quincey.
Een koppel om van te watertanden.
Laat de Amo maar komen. Onze jongens zijn zoetekauwen.
Ten tweede, als remedie tegen de zonde, en om ontucht te voorkomen...
...voor personen die de gift van onthouding niet hebben...
...mogen zij trouwen en zich een onbezoedeld deel van Gods lichaam noemen.
Ten derde was besloten dat voor wederzijds gezelschap, hulp en troost...
...de één de ander zou huwen.
Ik heb hem gezien.
Daarom, als iemand kan aantonen...
...waarom zij niet zouden mogen trouwen...
Ik weet dat hij het was.
...laat hem dan nu spreken, of voor altijd zwijgen.
Ik heb hem gezien. Ik heb hem met mijn eigen ogen gezien.
Laat de verpleegster erlangs.
Ze gaan naar het platteland. Nog nooit Londen uitgeweest.
Ik hoop dat ze bij een leuk gezin komen.
Ze hebben geen idee wat ze te wachten staat.
Kom op.
Ik zoek Miss Tallis. Cecilia Tallis.
Is ze thuis?
Tallis. Deur.
Ik heb geprobeerd te schrijven. Ik kreeg geen antwoord.
Ik moet met je praten.
Dus je bent nu hoofdzuster? - Ja.
Bedankt.
Ik wil tegenover de rechtbank mijn getuigenis veranderen, cee.
Noem me niet zo.
Noem me alsjeblieft niet zo.
Ik verwacht geen vergiffenis voor wat ik gedaan heb.
Die krijg je ook niet.
Je bent een onbetrouwbare getuige. Ze zullen de zaak niet heropenen.
Ik kan vertellen wat ik heb gedaan. Ik kan mamma en papa en Leon uitleggen...
Wat houdt je tegen? - Ik wilde jou eerst spreken.
Ze willen er niets meer over horen.
Zand over alle nare dingen.
Ik kom te laat. Ik moet gaan.
Excuseer me.
Hij slaapt zo vast.
Wat doet ze hier? - Ze wilde met mij praten.
Waarover?
Het vreselijke wat ik heb gedaan. - Robbie. Lieverd.
Ik zal eerlijk zijn.
Ik twijfel tussen je nek breken en je van de trap gooien.
Enig idee hoe het is in de gevangenis? Natuurlijk niet.
Genoot je toen je aan mij in de bak dacht?
Maar je hebt er niets aan gedaan. Denk je dat ik je nichtje heb aangevallen?
Dacht je het toen? - Ja. Maar ja en nee.
En waarom ben je nu zo zeker? - Ik ben ouder geworden.
Ouder geworden? - Ik was dertien.
Hoe oud moet je zijn om het verschil tussen goed en slecht te kennen?
Hou oud ben je, achttien?
Moet je achttien zijn om een leugen toe te kunnen geven?
Er zijn soldaten van achttien, oud genoeg om te sterven, wist je dat?
Vijf jaar geleden vond je de waarheid vertellen niet zo belangrijk.
Jij, je hele familie, dacht dat ondanks mijn opleiding...
...ik nog steeds personeel was. Nog steeds niet te vertrouwen.
Dankzij jou was ik aan de wolven overgeleverd.
Robbie. Kijk me aan.
Kom terug. Kom terug.
Kom bij me terug.
Er is niet veel tijd.
Robbie moet zich om zes uur melden en hij moet een trein halen.
Dus ga zitten.
Je gaat een aantal dingen voor ons doen.
Je gaat zo snel mogelijk naar je ouders en vertelt ze alles wat ze moeten weten...
...om ze ervan te overtuigen dat het bewijs wat je gaf vals was.
Je stelt een getekende verklaring op, en stuurt ons kopieën. Duidelijk?
Je schrijft mij een brief met de uitleg over wat er gebeurd is...
...tot het moment waarop je zei dat je me bij het meer zag.
Schrijf alles wat je je kunt herinneren van wat Danny Hardman die avond deed.
Hardman? - Ja.
Het was niet Danny Hardman.
Het was Leons vriend, Marshall.
Ik geloof je niet.
Hij is met Lola getrouwd. Ik kom net van hun huwelijk.
Lola kan nu niet meer tegen hem getuigen.
Hij is immuun.
Het spijt me heel erg van alle ellende die ik heb veroorzaakt.
Het spijt me heel erg.
Doe wat we je gevraagd hebben.
Schrijf alles op, alleen de waarheid. Geen verfraaiingen, geen bijvoeglijke naamwoorden.
En laat ons dan met rust.
Dat beloof ik.
Het spijt me. Kunnen we even stoppen?
Natuurlijk. Is er iets? - Ik wil even een paar minuten voor mezelf.
... minuten voor mezelf.
Briony Tallis, je nieuwe roman, je 21 ste, heet Boetekleed. Het is...
Het spijt me. Kunnen we even stoppen?
Briony Tallis, ik zou het willen hebben over je nieuwe roman, Boetekleed...
...die over enkele dagen uitkomt, op je verjaardag.
Het is je 21e roman... - Het is mijn laatste roman.
Echt? Stop je ermee?
Ik ben stervende.
Volgens mijn dokter heb ik vaatdementie...
...wat betekent dat ik voortdurend kleine hartaanvallen krijg.
Je hersens stoppen ermee, je verliest woorden, je geheugen...
...en daar gaat het nou net om bij een schrijver.
Dus daarom kon ik eindelijk dit boek schrijven. Ik moest wel.
En daarom is het ook mijn laatste roman.
Vreemd genoeg...
...is het net zo goed mijn eerste roman.
Ik heb verschillende versies geschreven, zelfs al in het St. Thomas ziekenhuis in de oorlog.
Ik kon alleen nooit de juiste vorm vinden.
Omdat de roman autobiografisch is, toch?
Ja, helemaal. Ik heb geen enkele naam veranderd, ook de mijne niet.
En was dat het probleem?
Ik had al lang geleden besloten de absolute waarheid te vertellen.
Geen fratsen, geen verfraaiingen.
En ik denk...
Je hebt het boek gelezen, je begrijpt wel waarom.
Ik heb ooggetuigenverslagen gekregen van wat ik niet zelf gezien heb...
...hoe het in de gevangenis was, de evacuatie van Duinkerken, alles.
Maar het effect van die eerlijkheid kende geen mededogen.
Ik kon me niet meer voorstellen wat voor doel het zou dienen.
Welk doel de eerlijkheid zou dienen?
De eerlijkheid.
Of de realiteit.
Omdat ik in werkelijkheid...
...een te grote lafaard was om mijn zus in juni 1940 op te zoeken.
Ik ben nooit naar Balham gegaan.
Dus de scène waarin ik alles aan ze opbiecht is verzonnen.
Verzonnen.
Hoe oud moet je zijn om het verschil tussen goed en slecht te kennen?
En het had ook nooit zo kunnen gebeuren.
Omdat...
... Robbie Turner is gestorven aan septicaemia in Bray-Dunes...
... op 1 juni 1940...
... de laatste dag van de evacuatie.
Tot ziens, maat.
En ik heb het nooit goed kunnen maken met mijn zuster Cecilia...
... omdat zij gedood is op 15 oktober 1940...
... door de bom die de gas- en waterleiding boven Balham Station heeft verwoest.
Mijn zuster en Robbie hebben nooit de tijd samen gehad...
...waar ze zo naar verlangden, en die ze verdienden.
En die ik altijd...
Waarvan ik het gevoel heb dat ik die heb verhinderd.
Maar wat voor gevoel van hoop...
...of bevrediging kan een lezer uit zo'n einde halen?
Dus wilde ik in het boek Robbie en cecilia geven wat ze gemist hebben.
Ik zie dit niet als zwakte of het uit de weg gaan...
...maar een laatste daad van vriendelijkheid.
Ik heb ze hun geluk gegeven.
~²°°4~Subbed by the FTC-Subteam~²°°7~ Gedownload van www.nlondertitels.com